ส่องสัตว์สันโดษ รู้จักเพื่อนร่วมโลกผู้ไม่เอาสังคม

AUTHOR : RUNGRIT PEDCHARAT

ตลอดช่วงการระบาดของไวรัสโคโรน่า วิธีหนึ่งที่ชาวโลกใช้เพื่อควบคุมการแพร่กระจายของเชื้อโรคคือการเว้นระยะห่างทางสังคม (social distancting หรือ physical distancing) ประมาณ 2 เมตร จนมาถึง lockdown คนไม่น้อยถูกกักตัวอยู่ในเคหสถานของใครของมันยาวนาน มีห้องอยู่ห้อง มีบ้านอยู่บ้าน ทำงานทางไกล ประชุมผ่านจอ วิธีนี้อาจจะได้ผล แต่ในทางลบก็เป็นเหตุบางคนต้องสูญเสียงาน ขาดรายได้ ไม่ตายเพราะโรคก็ตายเพราะอด
ยังไม่รวมถึงร้านอาหารและสถานที่ต่างๆ ที่ต้องงดบริการรูปแบบเดิมๆ ขนส่งมวลชนที่ผู้โดยสารโล่งโจ่ง ร้านกาแฟยังคงอวลกลิ่นแต่ปราศจากติวเตอร์ขาประจำ การเรียนการสอนเปลี่ยนรูปแบบ การซื้อขายออนไลน์กลายเป็นทางออก อาหารการกินก็ถูกเสิร์ฟใส่กล่องซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์มาส่งอุ่นๆ ถึงหน้าบ้าน
ระหว่างทางการรับมือ COVID-19 จากแรกเริ่มที่สังคมอุดมไปด้วยเสียงบ่นอย่างอึดอัดคับข้องว่า “อยู่ยากแท้ๆ โว้ย” แต่เหมือนผ่านจุดพีค มนุษย์กลับปรับตัวได้ “เฮ้ย เวิร์ค ก็อยู่ได้นี่หว่า”
มันน่าตั้งสมมุติฐานนัก ว่าถ้าเราต้องอยู่กับภาวะแบบนี้อีกนาน เมื่อพ้นยุคโรคระบาด โลกและพฤติกรรมของมนุษย์จะพลิกโฉมไปจากเดิมมากน้อยแค่ไหน
คำว่า Post COVID-19 ถูกพูดถึงมากขึ้น โดยเฉพาะการเตรียมรับมือการเปลี่ยนแปลงของสึนามิดิจิทัลและเทคโนโลยี ที่จะทำให้รูปแบบการทำงานและวิถีชีวิตของเราเปลี่ยนไปอย่างที่ไม่เคยเป็น
หากมองย่อยลงไปกว่านั้น ถ้าการรวมกลุ่มของคน การแสดงความเป็น ‘สัตว์สังคม’ ลดลงเพราะ social distancing เราไม่ได้กินข้าวที่ร้าน ไม่ดูหนังในโรง ดูคอนเสิร์ตผ่าน streaming กระทั่งชนแก้วผ่านหน้าจอ นิยามคำว่า ‘สังคม’ เปลี่ยนไปสู่โลกเสมือน เราเจอกันบนโลกอีกใบ สิ่งเหล่านี้จะทำให้ความเป็นสัตว์สังคมของเราเปลี่ยนไปหรือเปล่านะ
ระหว่างที่ยังไม่มีคำตอบ ลองมาทำความรู้จักกับเพื่อนๆ ของเรา ‘สัตว์ไม่เอาสังคม’ สักห้าชนิด ว่าสิ่งมีชีวิตร่วมโลกของเราเหล่านี้ คือส่วนหนึ่งของตัวอย่างที่แสดงว่า บางครั้งการอยู่รวมกันเป็นสังคมตลอดเวลาก็ไม่ใช่สารัตถะสำหรับการอยู่รอดเสมอไป

วาฬสีน้ำเงิน

สัตว์ขนาดใหญ่ที่สุดในโลก วาฬสีน้ำเงินท่องไปทั่วมหาสมุทรกว้างใหญ่เพียงลำพัง บ้านของมันกว้างใหญ่ไม่ต้องอยู่อย่างคับที่คับใจ และเพราะพฤติกรรมการกินอาหารวันละ 3 ตัน ทำให้พวกมันอยู่รวมกันเป็นกลุ่มน้อยมาก ยกเว้นก็แต่ตอนผสมพันธุ์ วาฬจะส่งสัญญาณความถี่ต่ำขนาด 188 เดซิเบลเรียกหาคู่มาทำกิจกรรมที่ใช้เวลาเพียงประเดี๋ยวประด๋าวเท่านั้น

โคอาล่า

โคอาล่าเป็นสิ่งมีชีวิตแสนน่ารักขนาดพอดีอุ้ม แต่เจ้า ‘ไอ เลิฟ ยู…คาลิปตัส’ มีความอินดี้กว่าที่คิด โคอาล่าไม่ใช่สัตว์พเนจร มันอยู่กับที่นั่นแหละ แต่ ‘ที่’ ใครที่มันเลย เพราะแต่ละตัวจะมีอาณาเขตระยะทำการเป็นเหมือนรั้วบ้านตัวเอง บ้างอยู่ห่างกันเป็นร้อยเมตร แต่พื้นที่อินดี้นี้ก็มีซ้อนทับกันบ้างเล็กน้อย สำหรับแว่บออกไปทำกิจกรรมลับๆ ผสมพันธุ์กันในชั่วข้ามคืน

หมีขั้วโลก

สัตว์บกกินเนื้อที่ใหญ่ที่สุดบนโลกหมดเวลาไปกับการนอนและเดินท่องไปบนผืนน้ำแข็งและท้องทะเล เช่นเดียวกับแพนด้ายักษ์ที่นอนแทะใบไผ่ ดูๆ ไปไม่ต่างอะไรกับแมวขี้เกียจ หมีที่โตแล้วส่วนใหญ่มีพฤติกรรมไม่เอาสังคมแท้ๆ ยกเว้นตัวเมียที่ต้องเลี้ยงลูกหมี ส่วนช่วงผสมพันธุ์ก็จะเดินตามกลิ่น พอจ๊ะเอ๋ก็อยู่ด้วยกันราวหนึ่งสัปดาห์ จากนั้นบ๊ายบาย แยกย้าย ทางใครทางมัน

ฮันนี่แบดเจอร์

โคตรของโคตรปีศาจตัวน้อย ขนาดประมาณหมาตัวย่อมๆ แต่ได้ชื่อว่าเป็น ‘fearless animal’ เพราะมันไม่รู้จักความกลัวใดๆ ทั้งสิ้น (Guinness World Records ปี 2002 บันทึกไว้ว่า ฮันนี่แบดเจอร์เป็นสัตว์บกที่ดุร้ายที่สุดในโลก!) หากเปิดคลิปวิดีโอในยูทูบดูบ่อยๆ จะพบว่า ฮันนีแบดเจอร์ตัวเดียวสามารถวิ่งกัดไข่ไล่แย่งอาหารสิงโต ท้าชนเม่น สู้กับฝูงไฮยีนา โดดใส่รังผึ้ง ทนพิษงู ส่วนใหญ่แล้วฮันนี่แบดเจอร์จะเร้นกายอย่างสันโดษ หากินลำพัง ล่าเอง กินเอง แต่ถึงเป็นนักเลงแค่ไหนก็จะมารวมกลุ่มตอนทำภารกิจสืบพันธุ์เหมือนสัตว์อื่นๆ นั่นแหละ

สลอธ

ถ้าแข่งกันเดินกับหอยทาก สิ่งมีชีวิตหน้าตาอารมณ์ดีนี้อาจสร้างสถิติใหม่ มันทั้งช้า และอยู่ห่างจากเพื่อนจากฝูง เพราะจะเคลื่อนที่เข้าหากันเป็นหมู่เหล่ามันก็ช้าเหลือเกิน นอกจากช่วงเวลาผสมพันธุ์ และก็อย่างที่เห็นกันตามสารคดี พวกมันไม่ทำอะไรเลยนอกจากนอนยิ้มตัวเดียวบนกิ่งไม้ คือมันอยู่นิ่งๆจนหลังของมันเป็นระบบนิเวศของสิ่งมีชีวิตนานาชนิดน่ะ
 
ขอบคุณข้อมูลจาก : thecuratorclub.co
icon-comment0
icon-view409
ผู้สร้าง : Admin1
วันที่สร้าง : 22.04.2563 เวลา 14:43 น.
Most Viewed
icon-plus